Ik begrijp de mensen maar al te goed. Ik snuffel misschien graag aan een welgevormd teefjeskontje, maar voor de rest mijd ik drolletjes als de pest.
Hier in Parijs is het echt een ramp... Grote hopen, natte hopen, al wat je wilt. Soms moeten we echt slalommen...
De mijne worden steeds zorgvuldig opgescoopt - mijn mama heeft altijd wel een zakje ("je weet maar nooit" bij de hand).
Ze proberen nu de baasjes aan te sporen door hogere boetes te geven, maar daarvoor moet de politie eerst beginnen controleren! Een paar weken geleden werden bij ons in de wijk wel de "goedgemanierde" baasjes getrakteerd op een poepzakjes-houdertje. Leuk hoor!
Trouwens, als ik bij oma en opa in de tuin ga en niemand in de buurt is om te vegen, dek ik ze netjes onder met een beetje aarde. En oma maar denken dat ik geconstipeerd ben ;-)
>>>>> Hoe zit het bij jullie? Kun je daar nog wandelen zonder steeds naar de grond te moeten kijken? Ken je een goeie oplossing voor het probleem? Maak jij je wel eens boos tegen minder voorbeeldige baasjes?
<<<<<
Met dank aan acavill.com voor de illustratie